Tatry

Tatry – są najwyższym pasmem w łańcuchu Karpat (Karpaty Zachodnie). Całkowita powierzchnia Tatr to 785 km², gdzie ok. 610 km² (75%) zajmuje terytorium Słowacji, a 175 km² (ok. 25%) leży w granicach Polski, Długość Tatr, która mierzymy od Ździarskiej Przełęczy (1075 m n.p.m.), do Huciańskiej Przełęczy (ok. 900 m n.p.m.) wynosi 53 km w linii prostej, a około 80 km ściśle wzdłuż grani głównej 

Tatrzański Park Narodowy, czyli Tatry są objęte obszarowo ochroną

Można je podzielić na cztery pasma:

Tatry Wschodnie: 

Tatry Bielskie – najwyższy szczyt: Hawrań (2152 m) 

Tatry Wysokie – najwyższy szczyt: Gerlach (2655 m), po polskiej stronie: Rysy (2499 m, wierzchołek słowacki 2503 m) 

Tatry Zachodnie – najwyższy szczyt: Bystra (2248 m n.p.m.), po polskiej stronie: Starorobociański Wierch (2176 m) 

Niekiedy z Tatr Zachodnich wydziela się też  Masyw Siwego Wierchu, który położony jest w całości na terenie Słowacji. Tatry Bielskie od Wysokich oddzielone są Przełęczą pod Kopą. 

Naturalną granicą pomiędzy Tatrami Zachodnimi a Wschodnimi jest to przełęcz Liliowe oraz Dolina Suchej Wody (w granicach Polski) i Dolina Cicha (po stronie Słowacji). 

Topografia Tatr 

Główna grań Tatrzańskiego Parku Narodowego jest tylko w środkowym odcinku działem wodnym. Teren wschodu i północy to zlewiska Bałtyku (dorzecze Dunajca i Popradu), reszta obszarów to zlewisko Morza Czarnego (dorzecza Orawy i Wagu). Poprzez sąsiedztwo głębokich dolin wrażenie wypiętrzenia masywu górskiego jest znacznie pogłębione. Deniwelacje między okalającymi kotlinami a szczytami Tatr dochodzą do 2 km. Tatry otoczone są od strony zachodniej oraz północnej – Obniżenie Orawsko-Podhalańskie, od strony wschodniej i południa Obniżenie Liptowsko-Spiskie. Dno dolin znajduje się na wysokości ok. 500-700 m n.p.m.